Een buurtbewoner komt regelmatig in Muna en dronk graag koffie uit één van onze verschillende vintage kopjes. Het was een Duitse kop en schotel en zijn lievelings. Eigenlijk te groot voor een zwarte koffie en te klein voor een cappuccino, maar dat is het meeste servies uit die tijd en goede kopjes verzamelen blijft een lopende zaak. Hij moest altijd aan zijn moeder in Turkije denken als hij het kopje zag: “Ze zou dit prachtig vinden, zij hield van die Duitse versieringen, sierlijk en klassiek.”
Toen wij het serviesgoed hadden aangevuld met betere formaten voor het café en dit kopje ongebruikt op de keukenplank bleef liggen, kwam hij weer langs en vertelde naar Turkije te gaan om zijn moeder te bezoeken. Wij wisten wel een cadeau. Een aantal weken later kregen wij een foto van een lachende oude vrouw met een prachtig Duits kopje in haar hand.
Ik hou van deze verhalen uit Muna, waar de kleinste schatten de fijnste gevoelens teweeg kunnen brengen. Welke schat heb jij eens gevonden in een kringloop?
*deze foto's zijn met toestemming geplaatst
